Istorija i Značaj Aromaterapije: Od Starog Egipta do Moderne Francuske Škole

Istorijski Pregled Aromaterapije

Aromaterapija ima duboke korene u ljudskoj civilizaciji i poznata je još od vremena starih Grka i Rimljana. U srednjem vijeku, ova tehnika je služila za prevenciju zaraza. Koristili su je iscjelitelji iz Kine, Tibeta, Indije i srednjeg Istoka, a bila je temelj medicine u starom Egiptu prije oko 5.000 godina. Egipćani su bili stručnjaci za masažu i njegu kože, a kraljica Kleopatra je aromaterapiju smatrala najboljim načinom za njegu tijela i duha.

Aromaterapija u Antici i Srednjem Vijeku

Stari Grci i Rimljani su svakodnevno upotrebljavali ljekovite biljke i njihova ulja u masaži i kozmetici. Arapske civilizacije su usavršile destilaciju biljnih ekstrakata i pravljenje mirisnih ulja, dok je u istočnim kulturama terapija biljkama išla ruku pod ruku sa akupunkturom. U srednjovjekovnoj Evropi, biljke su se koristile za oplemenjivanje prostora i sprječavanje širenja bolesti.

Moderna Aromaterapija i Francuska Škola

Moderna aromaterapija počinje 1937. godine zahvaljujući francuskom hemičaru Reneu Mauriceu Gattefosséu, koji je otkrio ljekovita svojstva eteričnog ulja lavande kada su mu opekotine brzo zacijelile nakon tretmana. On je prepoznao terapijski potencijal eteričnih ulja kao posebnu medicinsku disciplini. Kasnije su farmaceuti i ljekari u Francuskoj razvili ovu nauku dalje – dr. Paul Balaiche je 1978. objavio studiju o kliničkoj primjeni ulja u liječenju bolesti, dok je Henri Viaud postavio standarde kvaliteta za medicinsku upotrebu eteričnih ulja. Francuski i belgijski stručnjaci poput Jean Valneta i Daniela Penoela stvorili su francusku školu aromaterapije, koja je i danas vodeća u medicinskom razumijevanju djelovanja eteričnih ulja.