Kineska Tradicionalna Medicina: Tajne Herbalnih Lekova I Njihova Primjena Kroz Vjekove

Istorija i Tradicija Kineskih Herbalnih Lekova

Kineski ljekari su tokom godina razvili klasične recepture koje su i danas polazna osnova u prepisivanju lijekova. Ove recepture se prilagođavaju individualnim potrebama pacijenata dodavanjem ili izuzimanjem određenih biljaka. Preparati dolaze u raznim oblicima: čajevi, granulacije, kapsule, kapi i kreme, uglavnom bazirani na prirodnim sastojcima biljnog, životinjskog i mineralnog porijekla.

Historijska Pozadina i Naučna Istraživanja

Primjena bilja u kineskoj medicini datira još od prije 3.000 godina, sa najstarijom sistematizovanom farmakopejom iz VII vijeka. Od 1949. godine, poslije uspostavljanja Narodne Republike Kine, istraživanja su obuhvatila botaniku, hemiju, farmakologiju i kliničku medicinu, čime je uspostavljena naučna osnova za identifikaciju i djelovanje herbalnih lijekova. Godine 1961. sastavljena je knjiga Džongjaodži, a 1977. je objavljena Farmakopeja herbalnih lijekova sa 5.767 registrovanih vrsta.

Praksa i Klasifikacija Biljaka

U tradicionalnoj kineskoj medicini, biljke se dijele prema temperaturnom djelovanju na vrlo hladne, hladne, umjerene, tople i vruće. Svaka biljka utiče na određeni sloj organizma i funkcionalno područje, što je važno kod odabira dijela biljke – korijena, stabljike, lista ili cvijeta. Do sada je obrađeno oko 3.000 biljaka, a u svakodnevnoj upotrebi koristi se oko 350 vrsta.